زهر زنبور عسل خاصیت درمانی دارد



یکی از محصولاتی که از نظر درمانی در ارتباط با زنبور عسل می باشد، سم آن است. این سم مایعی بی رنگ و تلخ با نام های عمومی

Bee venom- - Honey bee venom   Apitoxin است.




مواد فعال سم زنبور عسل کمپلکسی از مخلوط پروتئین هاست که می تواند باعث تورم شدید شود و در ضمن ضد انعقاد خون است.


 این سم در شکم زنبورهای عسل کارگر از مخلوطی از ترشحات بازی و اسیدی ساخته می شود. سم زنبور خاصیت اسیدی دارد و pH آن 4/5 تا 5/5 است. زنبور عسل در هر نیش حدود 0/1  میلی گرم سم تزریق می کند. سم زنبور عسل مشابه سم مار و توکسین (زهر) گیاه گزنه است.


ترکیبات مهم زهر زنبور عسل: 

زهر زنبور عسل مخلوطی از کمپلکس اسیدهای آمینه و پلی ساکاریدهاست که از زنبورها جمع آوری شده و تا حد غلظت استاندارد رقیق می گردد.

مهمترین ترکیب سم زنبور، ملی تن است(52 درصد)  که یکی از قویترین ترکیبات ضد التهاب است

ترکیب دیگر سم زنبور، ماده آپامین است که دارای اثر ضعیف سم عصبی است .

آدولاپین ماده دیگری در سم زنبور است (2 تا 5 درصد)  که خاصیت ضد التهاب و ضد درد دارد

فسفولیپاز A2  مهمترین ترکیب مخرب سم زنبور عسل است (10 تا 12 درصد). این ترکیب یک آنزیم است که می تواند فسفولیپیدها را که درساختمان سلول ها شرکت  می کنند، تخریب نماید. این ماده همچنین فشار خون را کاهش داده و از انعقاد خون جلوگیری می کند. 

هیالورونیداز از طریق گشاد کردن مویرگ ها باعث انتشار التهابات می شود (1 تا 3 درصد).


 اثرات مهم درمانی : 

1)   ایمنی درمانی: یکی از کاربردهای سم زنبور عسل ایمن نمودن افراد از نیش حشرات می باشد. در این روش با کاهش دادن حساسیت این افراد، آنها را از خطرات بزرگ و یا مرگ و میر حاصل از نیش نجات می دهند.



 

2) درمان آرتریت: مدتها این تفکر وجود داشت که سم زنبور عسل برای درمان دردهای روماتیسمی موثر است. خیلی ها عقیده دارند که نیش زنبور برای جلوگیری یا پیشرفت آرتریت می تواند مفید باشد. این مساله مربوط به تجربه زنبورداران بود که در طول مدت زندگی کمترین دردهای آرتریتی را داشتند. در یک بررسی روی حیوانات آزمایشگاهی مشخص شد که سم زنبور عسل اثرات ضد آرتریت را در موش های آزمایشگاهی ایجاد می کند.




نویسنده: مریم عیدی

 ۱۳۹۴/۱۱/۱۰ ه‍.ش.