شويد


نام علمی: Anethum graveolens


نام ترکی: شویود

 

شويد مقوي معده، بازكننده­ ي گرفتگي ­ها و انسداد، مسكن دل پيچه، بادشكن، ضد تشنج، نيرو دهنده، مدر و افزايش دهنده­ ي شير مادران است. قاعده آور است و ترشح ادرار را زياد مي ­كند و براي تنگي نفس، سكسكه، ضعف معده، كبد، طحال، سنگ كليه و مثانه و بيماري ­هاي دستگاه تناسلي مفيد است. خوردن دم كرده­ ي برگ تازه يا خشك و تخم شوید براي درد پشت، كليه، مثانه، نفخ شكم، ترشح زياد ادرار و تسكين دل پيچه مفيد است. برگ شويد براي نرم كردن سفتي عضلات بسيار موثر است. گرد حاصل از پودر دانه و برگ شويد براي زخم آلات تناسلي و خشكاندن آن اثرات مفيدي دارد. در درمان استفراغ و رفع بيخوابي نيز از شويد استفاده مي ­شود. اسانس شويد خاصيت ضد انگل داشته و براي دفع كرم روده از آن استفاده مي ­شود. خوردن آن با عسل برای دفع سموم و کمک به قی کردن و اخراج اخلاط غلیظ از معده مفید است. نشستن در دم کرده­ ی برگ و تخم آن برای بیماری ­های رحم و تحلیل بادهای کلیه و مثانه و بیضه­ ها مفید است و ریختن قطره­ ی عصاره­ ی آن در گوش برای امراض گوش نافع است. تخم سوخته ­ی شوید گرمتر و خشکتر است و خوردن آن با عسل برای امراض مقعده و بواسیر نافع است. ضماد آن با خاکستر شیشه برای خرد کردن سنگ مثانه و رفع اختلالات ترشح ادرار موثر است. گرد آن زخم­ های تر و چرکین را خشک می ­نماید و برای زخم آلت تناسلی مرد بسیار موثر است. دم کرده­ ی تخم برای تسکین درد معده، رفع دل پیچه اطفال، رفع کم شدن شیر زنان و بی ­خوابی اثر مفید دارد.


مضرات: افراط در مصرف شويد مثانه را ضعيف و توليد اسپرم را كاهش مي ­دهد. همچنین نيروي جنسي را كاسته و بينايي چشم را كم مي ­كند.


شوید در باغات سبزی کشت می شود و در دامنه کوهها نیز شوید وحشی به صورت خودرو می روید.

 



نویسنده: مریم عیدی

 ۱۳۹۴/۱۱/۸ ه‍.ش.