آویشن باغی




 نام علمی: Thymus vulgaris

نام ترکی: کهلیک اوتی

برگ و گل آویشن در طب سنتی مورد استفاده قرار می­گیرد و به صورت پودر، مالیدنی، خوردنی و بخور استعمال می شود. آویشن برای آسم، عفونتهای ریوی، زکام و برونشیت، گریپ، کرم شکم، آنژین، ورم معده، نامنظمی قاعدگی، دل درد، ضعف قوه باه، ریزش مو، استسقا، سکسکه، درد کلیه، بواسیر، بد هضمی غذا، نفخ، تب، درد گوش، تشنج، درد رحم، سنگ کلیه و مثانه، نرمی اسخوان، میگرن، سرگیجه، سردرد، روماتیسم، نقرس و سیاتیک مفید می باشد. دم کرده آن برای دردهای شدید نیمه سر، انواع تب، خستگی و کوفتگی دست و پا، دل درد و ورم روده مفید است. گلهای آویشن کوهی مقوی معده، خلط آور، ضد درد و تشنج، معرق و قاعده آور است و ضماد گل و برگ آن نافع دردهای مفاصل و روماتیسم است. آویشن ملطف و بادشکن است و برای از بین بردن نوعی کرم شکم به نام (هک ورم) یعنی کرم حلقه ای استعمال می شود. آویشن با عسل نافع فلج، لقوه و صرع است و برای ربزش موضعی مو آن را با روغن می مالند. جگر سفید و امعا را از بلغم پاک، اشتها و باه را زیاد و از بالا رفتن بخار از راه بینی جلوگیری می کند. مدر حیض و ادرار است. غرغره جوشانده آن مسکن درد دندان است و ضماد آن با سرکه یا عسل برای تحلیل ورم مفید است و نیز همراه با سرکه باعث دفع ورم طحال و با پنیر تازه چاق کننده است. گل این گیاه مقوی باه و چکاندن آب فشرده آن در چشم نافع کم سویی و در گوش نافع درد گوش می باشد. جوشانده یا خیسانده آویشن با دیگر ادویه مناسب نافع سرفه، درد مثانه، رحم و پهلو و دافع سنگ کلیه و مثانه است و برای خارج کردن بلغم، آن را با انجیر خشک استعمال می کنند. تیمول ماده موثر آویشن، جسمی است ضد قارچ، ضد باکتری و ضد کرم و بعنوان ضد کرم بخصوص در مورد کرمهای قلاب دار به کار می رود و مقدار مصرف آن به عنوان داروی ضد کرم دو گرم و سه نوبت در روز است.  اسانس آویشن ماده ای است معطر، که آن را بعنوان آنتی سپتیک و ضد تشنج بکار می برند. سمیت این اسانس بسیار کم است به طوری که آن را جهت ضدعفونی کردن روده و بعنوان ضد تشنج نیز بکار می برند. آویشن برطرف کننده خارش بدن و بد هضمی غذاست. در دردهای معده و اختلالات کلیه و زکام نیز دم کرده آویشن موثر است و حتی میتوان زخمها را با آن شستشو داد و چنانچه به حیوانات مبتلا شده به برفک، روزانه یک تا دو لیتر آب جوشانده از آویشن خورانده شود، بهبود می یابند. در قسمتهای کوهستانی استان بویژه در کوهپایه های سبلان به وفور یافت می شود.


نویسنده: فرحناز رضاپور
 1/29/2016
 5:35:34 PM