رازیانه               


نام علمی: Foeniculum vulgare  


نام ترکی: مایانا/ دره اوتو 



رازیانه بازکننده ­ی گرفتگی ­ها، انسداد مجاری سینه، کبد، طحال، کلیه، مثانه و برای تسکین دردهای آن­ ها در صورت سردی مفید است. مقوی بینایی چشم، معده، ضد نفخ، ضد اسپاسم، زیاد کننده­ ی شیر، مدر و قاعده آور است. همچنین براي درمان تب­ های کهنه، تهوع و اسهال، قطع آبریزش چشم، دردگلو، گرفتگی صدا، کم اشتهایی، تقويت بينايي، ورم معده، ورم روده، سوئ هاضمه، سنگ مثانه و کلیه مفید است. مالیدن گرد آن بر شکم اطفال برای رفع نفخ مفید است. خوردن دم کرده­ ی تخم آن با گل گاوزبان برای خفقان موثر است و دم کرده­ ی تخم آن با پرسیاوشان و انجیر برای سرفه، تنگی نفس و سخت نفس کشیدن و دم کرده­ ی تخم آن به تنهایی و یا با گیاهان و داروهای گیاهی مناسب دیگر برای تحلیل بادها، درد پهلو، رفع بلغم ترش، رفع اسهال مزمن و دم کرده­ی تخم آن با زیره­ی سبز برای رفع اسهال و تقویت معده و با عسل و سکنجبین برای تب ­های کهنه مفید است. دم کرده­ ی تخم آن با سرکه برای گزیدگی جانوران سمی مانند عقرب و زنبور مفید است. عصاره ­ی برگ تازه­ی آن برای افزایش بینایی موثر است.

مضرات: مصرف بيش از حد باعث استفراغ  و يا حساسيت فوري مي­شود. رازیانه برای گرم مزاجان مضر است، از این نظر باید با صندل و یا سکنجبین خورده شود.

 این گیاه در دامنه کوهها در فصل بهار و تابستان در طبیعت موجود است.


نویسنده: مریم عیدی

 ۱۳۹۴/۱۱/۱۱ ه‍.ش.