نارون



نام علمی: Ulmus ulmaceae  

نام ترکی: قره آغاج



اثر دارویی پوست درخت نارون از برگش بیشتر است. طبع آن سرد و خشک است. روغن نارون جهت تبخال مفید است و جهت جوش و کورک مورد استفاده قرار می گیرد. برگ و پوست درخت نارون معرق و ادرار آور است. برای ناراحتی های مجاری ادرار  و تناسلی و  بند آوردن اسهال از جوشانده پوست درخت نارون استفاده شود. جویدن برگ تازه درخت نارون باعث سفت شدن لثه ها می گردد. برای جلوگیری از چرکین شدن زخم ها ضماد برگ تازه نارون را بگذارید. جهت جلای چشم و رفع سفیدی آن از سرمه گل، برگ و صمغ این درخت استفاده شود. برای اخراج زالوی چسبیده در گلو با جوشانده پوست درخت نارون غرغره کنید. جهت تسکین دردگوش برگ و ریشه درخت نارون را در روغن جوشانده سپس چند قطره در گوش بچکانید، برای این که اثر بیشتری داشته باشد همراه پوست انار جوشانده شود.برای جلوگیری از خونریزی معده از میوه و پوست نارون خورده شود. جهت تسکین درد مفاصل برگ درخت نارون را پخته به صورت ضماد بگذارید. برای جلوگیری از عفونت زخمها گرد برگ نارون را بر روی زخمها بپاشید و یا از خاکستر چوب آن استفاده شود. جهت از بین بردن زگیل خاکستر برگ و چوب درخت نارون را با سرکه مخلوط و به صورت ضماد گذاشته شود. جهت تقویت مو ریشه درخت نارون را با خضاب مخلوط کرده مانند حنا استفاده شود. جهت درمان بواسیر برگ تازه نارون را کوبیده و به صورت مرهم بگذارید.نوشیدن جوشانده پوست نارون برای تقویت معده و درمان نقرس مفید است. جهت درمان رماتیسم از جوشانده پوست نارون استفاده می شود.از اوجا در موارد زیاد کردن تعریق، زیاد کردن ادرار، التیام زخم ها، اسهال های ساده، نقرس، رماتیسم، تب های نوبه و بی خوابی استفاده درمانی به عمل می آید. اوجا ‌در حاشيه جنگل‌ها، مناطق كوهستاني و كنار جاده‌ها دیده می­شود.


نویسنده: فرحناز رضاپور
 1/26/2016
 12:13:27 AM