زرشك            


نام علمی: Berberis vulgaris            Berberis integrima                       



چوب، پوست ريشه و ساقه، برگ و ميوه درخت در مصارف دارويي كاربرد دارد. ميوه براي كاهش ترشحات مخاطي و بند آوردن خونريزي، گلودرد، عفونت مثانه و ريه ­ها، درد قفسه سينه و بيماري مالاريا كاربرد دارد. صفرابر و مقوي قلب و كبد است. خونريزي بواسيري را قطع كرده و براي جلوگيري از خونريزي ­هاي بدن نيز نافع است. دم كرده ­ي برگ براي آب آوردن زانو، اسهال­ هاي كهنه و بيماري­ هاي لثه و دهان بسيار مفيد است. پوست ساقه ضدانگل، مقوي معده، تب بر، برطرف كننده ­ي بي اشتهايي، يبوست، محرك رحم، ورم طحال، كاهش فشار خون و سوزش لوله­ هاي ادراري است. دم کرده­ ی زرشک مقوی کبد سرد است و اگر دم کرده ­ی آن با سرکه خورده شود، درد کبد و انسداد مجاری کبد و ورم آن را مرتفع می­ سازد و اگر چند قطره از جوشانده ­ی آن در آب یا گلاب در چشم ریخته شود، رطوبت ­های جاری چشم را خشک می ­سازد.  زرشک و فراورده­ های آن برای اشخاصی که سرفه می کنند، مضر است و از این نظر باید با عسل خورده شود.  زرشک وحشی در اطراف روستاهای نواحی مختلف استان اردبیل از جمله روستای اندبیل در خلخال  و روستای ایلانجییق می روید. زرشک زینتی هم در پارکها و فضاهای سبز شهری کشت می ­شود.


نویسنده : مریم عیدی

 ۱۳۹۴/۱۱/۱۹ ه‍.ش.

 ۲۰:۲۹:۵۲