بادنجان



نام علمی: Solanum melongena

 نام محلی:  بادمجان

ریشه بادنجان و شاخه های خشک شده و برگهای آن و گرد دم کرده میوه آن همه قابض و بند آورنده خون است و برای معالجه احتلام در شب و خون ریزی های روده ای و سایر خون ریزی ها مفید است. میوه بادنجان در موارد مسمومیت های حاصل از خوردن قارچ سمی پادزهر خوبی است و ان را خنثی می کند. گیاه بادنجان باز کننده انسداد و گرفتگی های مجاری عروق و مقوی معده است، البته نه آن دسته گرفتگی ها که خود بادنجان عامل ایجاد آن است، زیرا خود بادنجان در بیماری کبد و طحال ایجاد انسداد می کند. اگر با روغن سرخ شود خاصیت لینت دهنده دارد و با سرکه قابض و مدر است و مسکن دردهای گرم است. بدبویی زیر بغل و کنج ران را رفع می نماید. خوردن بادنجان به تنهایی ممکن است درد پهلو، زهار، و بواسیر و درد چشم سوداوی ایجاد کند، به همین علت معمولا آن را با گوشت و روغن و گاهی با سرکه طبخ و می خورند. همچنین خاصیت ضد کرم و مقوی دارد و نیز در موارد زیاد کردن اشتها، یبوست، سرطان، التهاب، آبله، جوش صورت، تب مالاریا، زخم، آبسه، نزله ها و تصفیه خون مورد استفاده درمانی قرار می­گیرد.



نویسنده: فرحناز رضاپور
 1/29/2016
 6:21:11 PM