يونجه    


نام علمی: Medicago sativa        


نام ترکی: یونجا


به عنوان منبع غنی ویتامین A, B و C در خوراک طیور، گاو، اسب و خوک به کار می رود. به علت مواد معدنی که دارد شیره تازه آن برای استخوان بندی بخصوص در مراحل رشد مفید است و برای تقویت استخوان جوشانده آن با عسل مخلوط و میل شود. برای چاق شدن مخلوط عرق یونجه با شکر مفید است. خوردن یونجه باعث افزایش شیر و منی می­شود. یونجه عطسه آور، ملین، نفاخ و خون ساز است. شربت یونجه از آب آوردن شکم جلوگیری می کند. برای جلوگیری از خونریزی های داخلی از یونجه بصورت خوراکی و به مقدار کم استفاده شود. ضماد کوبیده آن با عسل محلل ورم های سرد است و با سرکه برای ورم های گرم و ضماد پخته آن روزی چند بار برای رعشه نافع است. تخم یونجه قابض و قاعده آور است و دمکرده تخم آن برای نرم کردن سینه، خارش پوست و تسکین سرفه نافع است. از دمکرده یونجه برای ترک اعتیاد و رفع ادرارهای خونی استفاده می شود. روغن تخم آن که با روغن زیتون درست می کنند، برای رعشه چه از طریق خوردن و چه مالیدن مفید است. به خاطر وجود ویتامین K در یونجه برای جلوگیری از خونریزی در بریدگی ها یونجه را کوبیده بصورت ضماد بر روی بریدگی و زخم می مالند و از پخته آن برای رفع یبوست نیز استفاده می کنند. از ریزش مو،  شب کوری و خراب شدن دندان جلوگیری می کند و در معالجه نرمی استخوان و رشد اطفال اثر مفید دارد. مصرف زیاد یونجه باعث عدم جذب ویتامین E می­گردد و مصرف یونجه در بعضی ها ایجاد خارش می کند. یونجه به عنوان علوفه دام در مزارع نواحی مختلف کشت می شود.


نویسنده: سیده یلدا رئیسی ساداتی


1394/11/14

 7:44:46 PM