نخود         

 

 نام علمی: Cicer arietinum   


 نام ترکی: نوخود


نخود کمی ملین، افزاینده منی، مقوی ریه و افزاینده حرارت غریزی می باشد. همچنین خون ساز و بسیار مغذی، چاق کننده و اشتهاآور است. خوردن و مالیدن نخود نافع اعضای سست شده و بیماری های ناشی از سردی می باشد. اگر نخود را یک شب در سرکه خیس کرده و صبح ناشتا بخورند و در آن روز چیز دیگری نخورند برای کشتن کرم معده نافع است. خوردن آب نخود پخته با قدری نمک باز کننده گرفتگی ها، مدر، ملین شکم است و برای درد سینه و زخم های ریه نافع می باشد. اگر نخود را در آب خیسانده و خام بخورند و آب خیس کرده آن را با کمی عسل روی آن بیاشامند، برای تقویت نیروی جنسی بسیار موثر است. اگر حلیم نخود با سرکه خورده شود و در آب پخته نخود بنشینند، برای اصلاح بیماری های مقعد و پاک کردن رحم و اخراج انگل معده موثر است. خوردن برشته نخود که سرد نشده باشد، برای بواسیر خونی مفید و مالیدن آن نافع سر درد و زردی صورت، بی حسی اعضا و امراض مفاصل است. خوردن آب خیس کرده نخود برای تحلیل ورم لثه ها و تسکین درد دندان نافع است. روغن نخود مقوی مو و نیروی جنسی می باشد و برای تسکین درد دندان، لثه، تسکین درد پشت، باز شدن گرفتگی کلیه، سردرد و جذام مفید است. نخود سبز مجاری ادرار را پاک می کند، اعصاب مغز را تقویت می کند و برای سوزاک مفید است. جوشانده دانه نخود برای سنگ کلیه و مثانه توصیه شده است. نخود مضر مثانه است و از این نظر باید با خشخاش خورده شود. نخود ایجاد نفخ و گاز می کند و بخصوص تازه آن خیلی ثقیل است و از این نظر باید با زیره خورده شود و اشخاص گرم مزاج با سکنجبین بخورند. آشامیدن پس از خوردن نخود مضر است. نخود در مزارع کشت می شود. 


نویسنده: سیده یلدا رئیسی ساداتی


1394/11/14

 12:53:05 AM