لوبيا    

نام علمی: Phaseolus vulgaris       

 نام ترکی:  گوی ماش


لوبیای سفید نفاخ است و تولید اخلاط غلیظ می نماید، سینه و ریه را نرم می کند و کمک به استفراغ می نماید. محرک نیروی جنسی است و تولید اسپرم می کند و قاعده آور می باشد. لوبیای سبز سرشار از ویتامین، مدر و مقوی می باشد. برای مغز، رفع ترش کردن معده ازدیاد شیر مادر و رفع کم خونی مفید می باشد. ضماد خوبی برای خراشهای روی پوست و سوختگی می باشد. خوردن آب لوبیای پخته خصوصا لوبیای قرمز پخته برای پاک کردن رحم از ترشحات نافع است و در اخراج جنین و ضماضم جنین کمک می نماید، به این جهت خوردن سوپ لوبیای قرمز بعد از زایمان نافع است. اسراف در خوردن آن موجب دیدن خواب های مشوش می شود. خوردن جوشانده میوه خشک لوبیا (غلاف و دانه) در پایین آوردن مقدار قند ادرار اثر قطعی دارد و خوردن سوپ لوبیا سبز نیز این خاصیت را دارد. داروی قوی و موثر برای سیستم عروق قلبی می باشد. خوردن روزانه یک فنجان لوبیای چیتی پخته شده برای کاهش کلسترول بسیار موثر است و از تنظیم کننده های جالب انسولین در بیماران دیابتی است. لوبیا باعث کاهش فشار خون می شود و ضد سرطان بوده ، برای سلامتی کولون موثر است و در غالب اشخاص ایجاد نفخ می نماید. لوبیا در مزارع نقاط مختلف کشت می شود.


نویسنده: سیده یلدا رئیسی ساداتی


1394/11/14

 11:57:05 PM