چغندر


نام علمی:   Beta vulgaris

نام ترکی: چوغوندور، توکوندوروک

چغندر بطور کلی بند آورنده خون، کمی قابض، ملین، مقوی معده و برای معالجه اسهال خونی مفید است. ریشه چغندر ضد سرفه است. نوع سیاه آن بیشتر قابض است و نوع سفید آن محلل و باز کننده گرفتگی ها و انسداد مجاری است. خوردن ریشه چغندر شکم را بند می آورد و نفاخ است و بهترین قسمتهای چغندر از نظر دارویی برگ آن است و دم برگ چغندر از ریشه آن بهتر و نافعتر است. خوردن برگ پخته آن برای رفع رعشه و تحریک قوای جنسی نافع است، بخصوص اگر برگهای با دنباله قرمز رنگ آن خورده شود. اگر برگ پخته با سرکه و خردل خورده شود، برای باز کردن گرفتگی های طحال و تحلیل ورم طحال موثر است، درد کلیه و مثانه و امراض مقعد را تسکین می دهد. آب برگ آن اگر با داروهای مسهل خورده شود، برای خارج کردن بلغم کمک می کند و درد مفاصل  و نقرس را تسکین می دهد. چغندر و برگ آن مضر معده است و اسراف در خوردن آن قی آور و دل پیچه ایجاد می کند.


نویسنده: فرحناز رضاپور
 2/1/2016
 3:01:57 PM