جو


نام علمی: Hordeum vulgare    

 نام محلی: آرپا

مالت جو به هضم غذا کمک می کند، مغذی است و سینه را نرم می کند و برای سقط جنین نیز بکار می رود.

مواد مغذی جو از گندم کمتر است ولی قابض و خشک کننده است. غلیان صفرا و خون را تسکین می دهد، عطش را فرو می نشاند و حدت تبهای گرم و تبهای سل را تقلیل می دهد. مضر مثانه است از این نظر باید با روغن و انیسون خورده شود. اگر جو مقشر را بپزند، به حدی که جوها شکافته و خوب پخته شود، سپس آنرا صاف کرده و سردش نمایند، ماالشعیر به دست می آید. مالشعیر سرد و تر است، مسکن حدت خون، صفرا، اخلاط سوخته و تبها و امراض گرم می باشد. حرارت باطنی را تسکین می دهد و حرارت کبد و عطش مفرط را فرو می نشاند و برای سل، زخمهای ریه، سردرد گرم و امثال اینها نافع است. زود هضم می شود و خونساز است، ولی معده را سست می کند. برای آلت داخل شکم اشخاص سرد مزاج مضر است و نفاخ، از این نظر باید با گل قند خورده شود و در مواردی که شکم بسته است و فرد مبتلا به یبوست می باشد، خوردن مالشعیر جایز نیست.

شیره جو که آن را کشک الشعیر می­گویند سرد مایل به خشک است و غلیظ تر از ماالشعیر است و برای اسهال صفراوی و مزاجهای گرم مفید است و غرغره با آن برای ورم گلو و درد گلو نافع است. ضماد آرد جو ورمهای سخت را تحلیل می برد، دملهای گرم را سرباز  می کند و به تنهایی و یا مخلوط با هم وزن آرد جو و تخم پنیرک، برای سل، ذات الجنب، ورمهای زیر بغل، سینه، پستان، پشت گوش و سایر اعضا مفید است. نان جو سنگین و نفاخ است. اگر خمیر آرد جو را بگذارند که ترش شود و در دوغ حل کنند و یک شب بماند و سپس بخورند، برای تسکین غلیان خون صفراوی، تشنگی مفرط، قی صفراوی، تبهای گرم، اسهال صفراوی و خارش بسیار مفید است . جو برای سرد مزاجان مضر است از این نظر باید با شکر خورده شود. در مزارع نقاط مختلف استان کشت می شود.



نویسنده: فرحناز رضاپور
 2/1/2016
 2:54:08 PM