پنبه


نام علمی: Gossypium herbaceum   

نام محلی: پاموق

پوست ریشه پنبه قاعده آور است و در دوران وضع حمل  بعنوان داروی کمک برای تسهیل وضع حمل بکار می رود. در هند و چین از تمام اندام گیاه پنبه بعنوان تب بر استفاده می شود. جوشانده گیاه برای معالجه مالاریا و سایر انواع تبها و دم کرده گلها و برگهای گیاه برای نرم کردن سینه مفید است. در استعمال خارجی از خیس کرده غلیظ گلها و برگ پنبه در آب برای تحلیل ورمها مصرف می شود. ریشه پنبه قابض و مدر است و برای معالجه اسهال خونی مفید است و در استعمال خارجی نرم کننده ورم است و برای بواسیر نیز مفید است. در روغن تخم پنبه ماده گوسیپول که سمی است وجود دارد و برای مصرف پروتئین تخم پنبه و همچنین روغن آن باید قبلا این ماده سمی حذف شود. ضماد گیاه پنبه سوخته که به حد خاکستر نرسیده باشد، برای تحلیل ورم و رفع خارش مقعد و سوختگی آتش و جذب چرک زخمهای عمیق مفید است. خوردن مغز تخم پنبه برای نرم کردن سینه و شکم نافع است و برای تسکین سرفه مفید می باشد. اشخاص سرد مزاج بهتر است آن را باشکر و دارچین بخورند. ضماد آب برگ پنبه با روغن گل برای نقرس بسیار مفید است و ضماد آن با برگ خرفه برای درد مفاصل گرم و سرد نافع است. نشستن در دم کرده برگ تازه مخلوط با کمی ریشه برای اختناق رحم و برای رفع درد آن نافع است و پاشیدن گرد برگ آن خون جراحت و زخم را بند می آورد. تخم پنبه برای کلیه مضر است و از این نظر باید با بنفشه خورده شود. در هند از تخم پنبه بعنوان نرم کننده پوست و مخاط، ملین، نرم کننده سینه، افزایش ترشح شیر و افزایش نیروی جنسی استفاده می­شود. از پوست ساقه پنبه و ریشه پنبه بعنوان قاعده آور و افزایش دهنده ترشح شیر استفاده می شود. آب برگ پنبه در موارد مارگزیدگی و عقرب گزیدگی نیز بکار می رود. در مناطق شمال استان در مزارع مغان کشت می شود.



نویسنده: فرحناز رضاپور
 2/1/2016
 12:51:17 AM