گل همیشه بهار  

     

 نام علمی: Calendula afficinalis   

     

  نام ترکی: همشه باهار


گل­های این گیاه خاصیت دارویی دارد. از داروهای بسیار موثر در موارد خونروی شدید از بواسیر و برای جلوگیری از خونریزی از لثه می باشد. اگر شیره گیاه با کره مخلوط شود پمادی حاصل می شود که برای التیام زخم های بد و خراش پوست و زخم های واریسی مفید است. کاپیتول های آن خاصیت معرق با اثری قوی، قاعده آور، التیام دهنده و ضد تشنج دارد. گل آن مدر، معرق، تصفیه کننده خون، قاعده آور و دمکرده آن برای رفع اختلالات کبدی، زردی و درد معده مفید است و اثر قطعی روی کبد و ترشحات صفرا دارد. بعلاوه محرک و ضد عفونی کننده می باشد و برای رفع جوش های غرور صورت و سایر دانه های جلدی و اگزما مفید است. در اشخاصی که مبتلا به ضعف اعصاب و کم خونی هستند، اثر قاعده آور این گیاه قطعی است و اگر یک هفته قبل از شروع عادت ماهیانه خورده شود عادت ماهیانه به موقع و بطور طبیعی انجام می گیرد و برای تسکین درد و سایر ناراحتی ها در عادت ماهیانه نیز موثر است. در مورد مبتلایان به سرطان که عضو بیمار قابل عمل جراحی نباشد، خوردن آن آثار مفیدی ظاهر می سازد. تنطور گل همیشه بهار را برای التیام زخم ها مانند مرهم روی زخم می گذارند که مانع التهاب و چرکین شدن آن می شود. خوردن شیره تازه برگ گیاه مخلوط با یک شربت برای رفع قی و التیام زخم های داخلی مفید است. جوشانده گل و برگ آن بصورت کمپرس برای زخم ها، دمل و ورم های ضرب خوردگی و جوشهای پوست استعمال می شود. اگر شیره تازه گل و یا برگ گیاه را در سرکه خیسانده و روی میخچه یا زگیل پا گذاشته شود، برای رفع آن بسیار موثر است.  این گیاه به صورت زینتی در فضاهای سبز شهری کشت می شود. 


نویسنده: سیده یلدا رئیسی ساداتی


1394/11/14

 11:14:42 PM