ماشک 

 نام علمی: Vicia sativa         

 نام ترکی: پولیک، لرگه


ماش لطیف تر از عدس و نفخ آن کمتر از عدس و باقلا و از این جهت از سایر حبوبات بهتر است. مسکن حرارت و التهاب صفرا است. مقوی اعصاب و نیروی دید چشم است و برای سردردهای گرم و تبهای گرم وحاد و امراض کلیه نافع است. سالاد ماش برای کسانی که گرفتار اختلالات روده ای از نظر ترشحات و حرکات دودی می باشند، تجویز می گردد. ماش پوست گرفته شده و پخته برای سرفه و زکام های گرم نافع است. از ماش بیشتر برای درمان التهاب های سطحی بدن استفاده می شود. پخته پوست گرفته آن با روغن بادام خون ساز است و اگر با برگ خرفه، کاهو، جو پوست گرفته یا مرزنجوش پخته شود برای تبهای صفراوی نافع است. برای اشخاص سرد مزاج، پیر و کسانی که در معده آنها نفخ و گاز بسیار است مضر است. ضماد پخته آن با سرکه برای عوارض پوستی مانند جرب جراحت دار و ضماد پخته آن با آب برای رفع سستی اعضای بدن و تسکین درد دندان مفید است. همچنین خوردن ماش در موارد تبهای دانه دار مانند آبله و سرخک مفید است. این گیاه عمدتاً در مناطق معتدل پراکنش داشته و در مزارع غلات، عدس و نخود به آسانی قابل یافت است. 


نویسنده: سیده یلدا رئیسی ساداتی


1394/11/14

 12:00:04 AM