شیرین بیان         


نام علمی: Glycyrrhiza glabra          


نام ترکی: شیرین بیان

 

از ریشه­ ی شیرین بیان در گیاه درمانی استفاده می ­شود. این گیاه تشنگی را تسکین می ­دهد و برای انواع سرفه، پاکسازی ریه، سوزش و خشونت سینه،  تب ­های کهنه و التهاب معده مفید است. مصرف محلول حاصل از خیساندن شیرین بیان در آب برای نرم کردن سینه، رفع خشونت حلق و سینه، تنگی نفس، تقویت اعصاب و تقویت نیروی جنسی نافع بوده و برای رفع نفخ، ازدیاد ترشح شیر، افزایش ترشحات عادت ماهیانه، رفع انواع سرفه ­ها و سوء هاضمه مفید است. عصاره­ ی کمی غلیظ ریشه شیرین بیان ملین و کمی مدر است. ضماد برگ تازه آن برطرف کننده­ ی بوی بد بین انگشتان پا و زیر بغل است. همچنین برای تقویت معده، درد معده، سرفه های عصبی، تقویت عمومی بدن، برونشیت، التهاب نای، التهاب معده و زخم معده اثربخش و سودمند است. مالیدن دم کرده ­ی آن به چشم برای زردی چشم و درخشان کردن سفیده­ ی چشم و ازدیاد بینایی موثر است و ضماد ریشه­ ی آن با آب خالص برای جلوگیری از ریزش مو مفید است. معمولاً گرد ریشه­ی شیرین بیان را مخلوط با دم کرده­ های مسهلی دیگر می­ خورند، که ضمن مطبوع کردن طعم آن تاثیر مسهلی آن دم کرده را بیشتر و عوارض احتمالی جانبی آن­ها را نیز مرتفع می کند.

ریشه آن برای کلیه و طحال مضر است.

این گیاه در دشتها، مزارع نخود، عدس و غلات می روید.



نویسنده: مریم عیدی

 ۱۳۹۴/۱۱/۱۵ ه‍.ش.

 ۱۹:۳۱:۵۵