شاهتره              


نام علمی: Fumaria parviflora           


نام ترکی: شتره، تزه تره


باز کننده­ ی انسداد کبد وطحال و مقوی این دو عضو است. تصفیه کننده­ ی خون، مدر و اشتها اور است. خشک آن برای تقویت معده قویتر از تازه ­ی آن است و برای تب، بیماری­ های سوداوی، بیماری­ های جلدی و تقویت بن دندان مفید است. آب برگ تازه­ ی آن با شکر برای پاک کردن معده، روده­ ها و باز کردن گرفتگی ­های کبد و طحال، تقویت معده، رفع یرقان و بیماری ­های پوستی نظیر جرب و خارش مفید است. عرق شاهتره جلوگیره کننده اسهال است و مالیدن عصاره­ ی شاهتره به چشم برای تقویت دید چشم و ممانعت از ریختن اشک زیاد مفید است. مضمضه عرق شاهتره برای التیام جراحت کام دهان ، زبان و استحکام لثه و ضماد آن با حنا برای معالجه­ ی جرب و خارش پوست موثر است. اگر با سرکه یا با آب عسل و یا مخلوطی از سرکه و عسل خورده شود، برای رفع قی صفراوی، آشفتگی­ های بلغمی و پاک کردن معده از فضولات حبس شده در معده بسیار نافع است. اگر با صمغ عربی به پلک مالیده شود، از روییدن مجدد موی منحرف در پلک چشم که کنده شده باشد، ممانعت به عمل می ­آورد.

 این گیاه مضر ریه است و باید با کاسنی خورده شود.

این گیاه در مزارع و کنار باغات و دشتها می روید.



نویسنده: مریم عیدی

 ۱۳۹۴/۱۱/۱۵ ه‍.ش.

 ۱۹:۲۸:۵۷