زوفا       


نام علمی: Hyssopus officinalis          


نام ترکی: جوردوک اوتی، زوفا اوتی


نوع وحشی این گیاه از نظر خواص قویتر از نوع پرورشی آن می ­باشد. دارای اثر نیرو دهنده، آرام کننده ­ی سرفه، خلط آور، کمی مدر، مقوی معده و ضد کرم است و در استعمال خارجی اثر التیام دهنده دارد. دم کرده­ ی آن با عسل در بیماری ­های سینه و جهت رفع عوارض برونش ­ها مورد استفاده قرار می­ گیرد. این گیاه به علت دارا بودن خاصیت مقوی، در ضعف معده و دستگاه هضم، کم اشتهایی ناشی از آن، درد معده و دل پیچه­ های ناشی از نفخ اثر معالج دارد، ضمناً در رفع کم خونی دختران جوان، ترشحات قاعدگی، رماتیسم کهنه، عوارض ناشی از وجود کرم در معده، عرق شبانه­ی مسلولین، خنازیر، زردی و آب اوردن انساج موثر تشخیص داده شده است. مصرف این گیاه در مراحل آخر ذات الریه و آسم سرفه را کم می ­کند و خروج اخلاط را تسهیل می ­نماید و شربت زوفا در آسم پیران و اشخاص مستعد نزله (خشونت سینه، سرفه و ترشحات زیاد) مفید است. مضمضه ­ی دم کرده­ ی آن با سرکه برای درد دندان و آشامیدن دم کرده ی آن با عسل و آب و سداب برای ورم گرم ریه، تنگی نفس، آسم، دفع کرم معده مفید است. در استعمال خارجی، غرغره­ ی دم کرده­ ی آن برای رفع گلودرد و ورم لوزه ­ها به کار می ­رود. اگر دم کرده­ ی آن با سکنجبین خورده شود، مسهل خوبی برای اخلاط غلیظ و اگر با ایرسا نیز مخلوط شود، قدرت مسهلی آن بیشتر می ­شود. به علاوه استفاده از ضماد آن به صورت قرار دادن بر روی کوبیدگی­ها، ورم پلک و خون مردگی ­ها استفاده می ­شود.

مضرات: اسراف در خوردن باعث پیدایش عوارض صرع مانند می شود. همچنین لرزش و حالات تشنجی به وجود می ­آورد. از این رو باید به مقدار کم و درمانی و در کمال احتیاط مصرف نمود.

 این گیاه در دامنه کوهها و دشتها در نواحی مختلف استان از جمله در خلخال می ­روید.

نویسنده: مریم عیدی

 ۱۳۹۴/۱۱/۱۳ ه‍.ش.

 ۲۰:۱۷:۲۹